XIV - Stacja Drogi Krzyżowej
I dzisiaj tak wiele płaczących niewiast myśli, że runął ich dotychczasowy świat.
I dziś Magdalena żali się, że zabrano Pana, a przerażeni uczniowie zamykają się w Wieczerniku...
Do współczesnych niewiast i uczniów Jezus nie musi już posyłać aniołów:
ma przecież ciebie, mnie, tylu ludzi, do których powiedział:
Idźcie i powiedzcie moim braciom... powiedzcie, że zmartwychwstałem, że naprawdę żyję.
Oto Ja jestem z wami po wszystkie dni... Za chwilę pójdę do domu, wrócę do mojej rodziny, środowiska.
Co im zaniosę? Jeżeli ja im nie przekażę orędzia o Zmartwychwstaniu, to któż to uczyni? Wdziałam Pana i to mi powiedział...
Piękno, moc i chwała miłości objawiły się w Poranek Wielkanocny.
Tę objawiającą miłość zobaczyli tylko Ci, którzy jej szukali i dorastali do niej.
Panie, przy Twoim grobie prosimy Cię o ustawiczny rozwój naszej miłości,
wiedząc, że zmartwychwstanie tylko to, co jest aktem miłości.
XIV - Stacja Drogi Krzyżowej